  |
||||||||||||||||
 |
 |
HOME | |
PORTRETTEN | |
ZIEKTEWET | |
WAO/WIA | |
AAN HET WERK | |
DE PRAKTIJK | |
WAT IS WAT? | |
 |
 |
||||||||||||||||
| Gemengd fruit: Vetgemest |
|
 Vetgemest De zestigplussers fietsen in een zee van vrije tijd, meldt een jonge econoom. Marketeers zetten grijze lokken op glimmende folders over caravans, golfen, investeren of schoffelen in de voortuin. Vaak dartelen onze senioren olijk door sportschool, over trimbaan of wandelpad. Medicijnen, anti-oxydanten, mager vlees en ploeterende medici zorgen voor meer jaren in gezondheid. Oud zijn is uit, jong doen is de mode. De senior die boeken leest, vrijwilligerswerk doet en kalmer leeft, is een gruwel in de ogen van politici. Zoveel ongebruikt talent, een schande is het. Jarenlang genieten van de pensioentijd? Driewerf ‘nee’! Want een krappe arbeidsmarkt. Ouderdomsziekten, mantelzorg, aardig opgewerkt na 35 of 40 jaar arbeid, het zijn alle slappe smoesjes van vetgemeste babyboomers, die sputteren tegen de oproep om langer door te werken. Vrijgestelde bofkonten zijn het, die naoorlogse genieters. Met vrije liefde, goedkope hash en eindeloze kletspraat over het afbreken van de oude samenleving, rolden zij vaak in mooie baantjes met veel eigen agenda, intense vergadergekte en ellenlange stencils over de autoritaire macht van grijze sukkels. Langer doorwerken is helemaal niet populair, lazen wij onlangs in de media. Geschokt schreven de journalisten de resultaten van onderzoek op. Zelfs vette geldworsten zorgen voor geringe animo tot langer handen aan de ploeg Vooral zestig plussers hebben nog dwarse opvattingen. Zij vinden, dat een leven lang werk en eindeloze reorganisaties en ‘afrekenen’ hun tol eisen. Ziek worden in vijftig plus groep gaat ‘gewoon’ door. Ondanks juichverhalen over langere levensverwachting. Vrijwilligerswerk, de zorg voor de echte ouderen en het overleven van ziekte en ongemak die bij zestig plussers onvermijdelijk toeslaan, levert vaak al genoeg druk op. Uiteraard zijn er ook oergezonde senioren die moeiteloos blijven buffelen. Glamour Intussen zie ik op de buis driftig sprekende Haagse politici van en naar microfoons lopen. Waarover spreken zij? Het is mooi zo met de begroting of het moet allemaal anders. Onder de brede en soms bizarre hoeden namen op Prinsjesdag de denkende hoofden pauze. Met een reuzenklep voor het hoofd een glaasje drinken, dat viel niet mee. Maar het netwerken was leuk. En gezien worden rond de glamour van de Gouden Koets is nooit weg. Overigens heb ik nog een tijd te gaan, voordat ik lid word de genietende ‘forever young’ caravangeneratie. Maar toch. Eerst oefende ik mij uit ijdelheid een hernia op de sportschool. Ik liep wanhopig hard om af en toe een geestelijk orgasme te verkrijgen. Ook at ik zo vetvrij, dat ik een echte kreukelkop kreeg. Dit gezond geachte zwoegen met mijn eigen lijf, laat ik nu achterwege. De politiek heeft de lol eraf gehaald. In het verleden verrichte prestaties op de arbeidsmarkt bieden namelijk geen garantie voor de toekomst. Over tien jaar redelijk gezond een stapje terug doen, is vragen om nieuw werk. De vette bonussen om door te zwoegen klinken dan door in postbus 51 spotjes. Maar wel of niet vetgemest kunnen wij tegen die tijd natuurlijk wel tenminste vijftien uur per week sociale dienstplicht vervullen! Langer méédoen, kórter genieten. Of niet soms? Zuurpruim- september 2008 |
|
 23-09-2008 |
|